Urn to be | Daniëlle maakt urnen en geeft daarnaast workshops aan nabestaanden om zelf een urn voor hun dierbare te maken!

door karima
Urn to Be

Vertel eens in het kort, wie ben jij en wat is jouw beroep?

Mijn naam is Daniëlle van Assema, ik ben 52 jaar en moeder van drie kinderen. Tien jaar geleden besloot ik een grote ommezwaai te maken in mijn leven. Ik had mijn baan opgezegd als optometrist/opticien en begon Urn to Be. Ik maak urnen en geef workshops aan nabestaanden voor het zelf maken van een urn voor hun geliefde dierbare.

“En je verdient ook meer dan zo’n pot uit het crematorium”

Hoe ben jij bij deze mooie baan terecht gekomen?

Vijftien jaar geleden startte ik met een keramiekcursus. Direct na de eerste avond was ik bevlogen door de magische klei. Toen ik thuis kwam zei ik tegen mijn man: “Ik wil graag een keramiekoven… een hele grote.” Na de eerste reeks lessen hadden we een raku-stookdag. Na die dag had ik opnieuw een wens… een raku-oven. En ook die kwam er. Na twee jaar lessen, en na een eerste aanraking met de urnen in een crematorium, wist ik het. Ik ga urnen maken!

Wat ik tegen kwam aan urnen waren strakke gladde ronde perfecte potten. Ik dacht zo is je leven ook niet. Laat zien dat er een leven is geweest. Een uniek persoonlijk leven met voor ieder een eigen weg. En je verdient ook meer dan zo’n pot uit het crematorium. Mijn inmiddels tot lieveling verkozen ‘glazuurtechniek Raku’ doet recht aan ieders unieke bijzondere leven.

Welke opleiding heb jij gevolgd om jouw doel te bereiken?

Ik ben mezelf gaan verdiepen in allerlei primitieve stooktechnieken, en ik ben ook cursussen gaan geven aan kleine groepjes om deze technieken over te brengen. In deze workshops maak je schalen, vazen en beelden. Het zijn allemaal spectaculaire technieken die direct resultaat laten zien.

Wat denk jij dat jouw kracht is binnen jouw werk?

Mijn kracht binnen mijn werk is dat ik goed kan luisteren en troosten. Mensen kunnen hun verhaal bij mij kwijt. En hoe mooi is het om een proces te mogen begeleiden, waarin iemand met eigen handen een gedenkwerk of urn maakt voor een dierbare.

Wat maakt jouw baan de aller leukste?

Het is zo fijn om betekenisvol te kunnen zijn op de meest kwetsbare en pijnlijke momenten in iemands leven. Het maakt me gelukkig om troost te bieden, en mensen te begeleiden in een creatief proces met als uitgangspunt een overlijden.

“Woensdag heb ik een intakegesprek voor het maken van een urn voor een overleden kat”

Hoe ziet jouw gemiddelde werkweek eruit?

Mijn werkweek kan heel wisselend zijn. Een voorbeeld van de laatste week is als volgt;

  • Maandag komen er drie dames van 09:00 uur tot 12:00 uur werkstukken maken in mijn atelier. In de middag maak ik een bestelling harten voor een uitvaartbedrijf.
  • Dinsdagochtend verleen ik mantelzorg aan mijn moeder.
  • Woensdag heb ik een intakegesprek voor het maken van een urn voor een overleden kat. De dame komt met een eigen ontwerp. In de middag breng ik een nieuwe urnencollectie naar Sereen uitvaart in Volendam. Zij hebben een nieuw uitvaarthuis en willen net als in Edam graag een paar mooie urnen tentoongesteld hebben.
  • Donderdag stook ik de hele dag met mijn raku-oven de vijftig harten die ik twee weken geleden heb gemaakt, en ik stook een opdracht die ik kreeg van een klant via uitvaartcentrum Westerhout. Deze dame had daar een urn gezien, maar wilde die liever in een iets grotere uitvoering. Aan het einde van de dag verpak ik de urn en de harten en breng ze gelijk weg naar het postagentschap.
  • Vrijdagmiddag komt er iemand kijken naar een mini-urn die ze voor, een gedeelte van, de as van haar moeder wil gebruiken.
  • Zaterdag heb ik een dag samen met mijn man.
  • Zondag komen er 6 dames hun werk stoken wat ze twee weken geleden hebben gemaakt. Dat zijn vazen en schalen.
Urn to Be

Wat is het mooiste wat jij hebt meegemaakt op je werk?

Het meest bijzondere, maar ook verdrietige wat ik heb meegemaakt is het volgende;

“Het antwoord daarop had ik in de verste verte niet verwacht”

Op een donderdag rond 12.00 uur werd er aan mijn deur gebeld. Ik deed open met mijn natte haar, omdat ik zojuist van de sportschool kwam. Er stond een goed verzorgde man aan mijn deur die veronderstelde toch niet op het juiste adres te zijn. Dat is ook niet heel gek, want mijn atelier staat in de tuin en is niet zichtbaar vanaf de voorkant van mijn huis. Hij zocht naar een urnenwinkel vertelde hij. Nadat ik hem vertelde dat hij toch goed zat, en dat mijn urnenatelier in de tuin staat, nodigde ik hem uit om binnen te komen. “Dat is goed.” zei hij. “Dan haal ik even mijn moeder uit de auto.”

En daar kwam ze… een lief klein vrouwtje met een Brabants accent. Ze vertelde al ruim een jaar op zoek te zijn naar een mooie urn voor haar overleden man, maar kon niets vinden. Via iemand had ze gehoord van Urn to Be en wilde mij graag ontmoeten.

In het komende uur wat volgde kwamen we erachter dat er nogal wat bijzondere raakvlakken waren, en het ijs was dus gauw gebroken. We bespraken dat het mooi zou zijn om een impressie van de rouwkaart over te nemen in het ontwerp voor de urn. En over de  deksel had ze al nagedacht. Dat  moest symbolisch zijn, een stapeltje eikenblaadjes. Na een paar weken zag ik ze beiden terug om de urn af te halen. De dame was zo blij en trots dat ze dit voor haar man had uitgedacht en laten maken, de urn kreeg een mooie plaats op haar dressoir.

“Het ontwerp van de urn was hetzelfde als de eerste, maar nu rond met twee takken erop”

Na een maandje zocht ik contact met de zoon. Het gebeurd niet altijd dat ik contact houd met nabestaanden, maar ik voelde de behoefte om te vragen hoe het ze verging. Het antwoord daarop had ik in de verste verte niet verwacht. Twee dagen voor mijn whatsapp bericht was zijn moeder overleden. Van het ene op het andere moment.

Een aantal weken na de uitvaart kwam hij opnieuw aan mijn deur. Nu met het verzoek om een urn te maken voor de as van zijn vader en moeder samen, en een beetje zand van de uitstrooiplaats van zijn broertje die op tienjarige leeftijd overleed.

Wat later in de tijd kwam hij samen met zijn broer en zus langs en deden we samen de as over. We spraken over de uitvaart, het broertje en het leven van de ouders. We waren gevieren zichtbaar ontroerd. Het ontwerp van de urn was hetzelfde als de eerste, maar nu rond met twee takken erop. De glazuurkeuze was iets anders omdat het geschikt moest zijn voor buiten in een urnenmuur.  

Urn to Be

“Mijn droom is om in een televisieprogramma te vertellen, en te laten zien wat ik doe”

Heb jij nog andere dromen die jij graag achterna wilt gaan?

Mijn droom is om in een televisieprogramma te vertellen, en te laten zien wat ik doe. Televisie is een medium om veel mensen te bereiken. Het is goed om te weten welke prachtige mogelijkheden er zijn om jezelf troost te bieden na het verlies van een dierbare geliefde.

Wat wilde jij vroeger als “kleine Daniëlle” later worden?

Als kleine Danielle wilde ik vroeger graag schoonheidsspecialiste worden. Dat leek me zo leuk. Mensen verwennen, verzorgen en mooi maken. Ook de zelfstandigheid van het beroep sprak mij aan. Mijn ouders vonden dat ik met een HAVO diploma meer in mijn mars had, dus dat ging het niet worden. Ik startte met een opleiding voor verpleegkundige.

Hoe ziet Jouw Mooie Wereld eruit?

Mijn mooie droomwereld is er één waarin we meer tijd en aandacht voor elkaar hebben. Waarin we op bepaalde momenten meer een ander liefhebben dan jezelf en waarin onze natuur behouden blijft.


Meer weten over Urn to Be?

Wil jij meer weten over Daniëlle en Urn to Be? Neem snel een kijkje op haar mooie website: https://urntobe.nl/ | Wil jij haar liever volgen? Klik dan op Facebook of Instagram.

Berichtje voor Daniëlle!

Wil jij Daniëlle laten weten wat jij van haar mooie interview vindt? Laat dan hieronder een lief berichtje achter ♡

Wil jij ook geïnterviewd worden?

Wil jij ook jouw interview terug zien op Mijn Mooie Wereld? Klik dan nu op aanmelden en beantwoord de 10 vragen. Liever een aangepast interview of een duo interview? Stuur een mail naar: info@mijnmooiewereld.nl

Urn to Be

2 berichten

Anne-Mie 11 januari 2020 - 16:44

Hey Daniëlle
Ik heb zelf ook een Keramiekatelier en speel al langer met het idee om urnen etc te maken of te laten maken. Binnenkort komt er ook een buurvrouw een vaas maken voor aan de urnenwand van haar moeder. Ik ga je volgen en misschien maak ik wel eens een afspraak met je. Waar woon je?

Beantwoorden
Danielle 12 januari 2020 - 08:02

Hallo Anne-mie,

Mijn atelier is in Wormer. Dat is tien km boven Amsterdam. Succes met je ontwikkelingen.

Warme groeten Danielle

Beantwoorden

Laat een bericht achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.