Roderick | Het waargebeurde verhaal van Manon en haar grappige en creatieve producent!

door karima

Daar zit hij, op mijn rode draaistoel van Ikea. “Wil je iets drinken?”, vraag ik.

Hij lacht zenuwachtig en zegt: “Ja, ik heb nog een fles champagne in mijn auto, nog van een zaak, ik ga deze halen.”

Een nieuwe uitdaging

Intussen veeg ik het spinnenweb, wat van de ene balk naar de andere kant van het schuine dakraam drapeert gauw weg. Spuit deo op, verander van ondergoed en kam mijn haar, waar een vreselijke klit in zit die ervoor zorgt dat ik met een rode neus en traanoog de deur open doe.

“En aangezien ik na lange tijd single ben, sta ik open voor een nieuwe uitdaging”

“Ohhhhhh lekker we gaan proosten”, giechel ik.

Roderick is mijn producent, hij is grappig, lang met krullen en creatief. En aangezien ik na lange tijd single ben, sta ik open voor een nieuwe uitdaging.

Hij is verliefd op me, dus zit hij nu in mijn villa kakelhuis op de rode draaistoel. Na twee slokken van de te lekkere (vast en zeker belachelijk dure) champagne starten we met zoenen. Dit gaat best goed. Even aftasten, tong formaat ontdekken en hoppa we kennen elkaars mondgevoel. 

De mooiste nacht van mijn leven

Acht uur later verschoon ik mijn bed en ontvang ik een bericht vanaf het vliegveld. “Dankje Maan, (intussen mijn koosnaam) voor de mooiste nacht van mijn leven”. Ook al weet ik dat dit lichtelijk overdreven zal zijn, ik moet ervan stralen en maak een huppeltje. Roderick reist veel, hij belooft me dat ik snel met hem mee mag.

Twee weken later arriveren we samen in Los Angeles. Roderick heeft een kamer in Four Seasons gereserveerd.

“Roderick laat wel graag alles tillen door pinguïn-Piccolo”

De autodeuren worden geopend en een man in een pinguïnpak vraagt me de wagen te verlaten. Hij draagt mijn rugzak, waarvan ik hem bevrijd. “You don’t have to carry my luggage”.

Roderick laat wel graag alles tillen door pinguïn-Piccolo.

In goud verpakte chocolade

De kamer is prachtig!

Een woonkamertje met vers fruit op de salontafel, een fles Dom Pérignon met kristalglazen, slaapkamer met veertien kussens waar in goud verpakte chocolade op ligt en een badkamer met parelwitte badjassen met zoveel zeepjes van BVLGARI au the blanc, dat ik blij gil! Ook al ben ik tevreden in mijn jurkje van vijvendertig euro, dit voelt alsof ik op de set ben van Dynasty.

“Na de afbakening van het territorium, onze hotelkamer, hebben we getafeld”

Na de afbakening van het territorium, onze hotelkamer, hebben we getafeld. Het restaurant ziet er decadent maar knus uit.

De hapjes zijn kunstwerkjes en zorgen voor ‘een engel piest op tong’ gevoel. Roderick besteld de witte huiswijn, wat me na alle patser bestellingen, een beetje verbaasd. Ja het luxe leven went snel. Maar als ik een slok neem, smaakt zelfs de “gewone” witte huiswijn goddelijk.

“Joh ik vermaak mij wel”

We kijken naar elkaar, maken grapjes en realiseren dat het een gelukzalige tijd is.

De dag erna heeft Roderick een vergadering met Earth Wind & Fire . Ik ben immers mee als gezellige afleiding naast zijn werkzaamheden. Ik mag de halve dag in het zwembad vertoeven en in het schoonheidssalon van het hotel. “Maan, ik probeer heel vlug terug te zijn”: zegt hij terwijl hij me aankijkt en me over mijn wangen aait. “Joh ik vermaak me wel”, zeg ik en verlang naar een dagdeel in dit belachelijke deftige paradijs. Ik trek mijn versleten Speedo badpak aan en zwaai naar de man die eigenlijk niet weg wil.

“Handkussen richting Roderick die weg rijdt in zijn dikke vette Audi”

En voor ik de kamerdeur sluit, zoen ik hem, dans ik en zing ik veel te luid “Dance Boogie Wonderland”.

Vanavond eet ik pizza

Vijf dagen later sta ik met m’n rugzak voor mijn villa kakelhuis. Handkussen richting Roderick die weg rijdt in zijn dikke vette Audi. Ik hol de trap op en plof neer op de rode draaistoel.

Thuis, zucht. Ik kiep de rugzak leeg, zodat mijn vloerkleed vol ligt met zeepjes van BVLGARI au the blanc. Wat een reis, wat een idiote luxe. Ik verwijder nog wat stof van een paar planken en maak de wc schoon. Vanavond eet ik pizza, lekker thuis met kaarsen aan in mijn huispak. Pizza Beverly Hills, dat dan weer wel. Met in plaats van kaviaar snippers, een plak kaas met champignons. En ik smul ervan, want die pizza’s van zeven euro vijftig zijn hier fantastisch!


Wil jij meer weten over Manon?

Wil jij meer weten over Manon? Check haar website: www.manon-veenendaal.nl

Wil jij ook jouw verhaal plaatsen?

Wil jij ook jouw verhaal terug lezen op Mijn Mooie Wereld? Klik dan nu op aanmelden en stuur ons jouw mooie verhaal.

Laat een bericht achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.